ഇവൻ മര്യാദരാമൻ

ഇവൻ മര്യാദരാമൻ, 2015 : ഒരു ഗ്രാമം, രണ്ട് വീട്ടുകാർ, അദ്യം സ്നേഹം, പിന്നെ പക, പ്രതികാരം, കുടിപ്പക, കുടിക്കാത്ത പക, അച്ഛന്റെ പൊക. കാലം മുന്നോട്ട് ഓടി പോവുന്നു. നായകൻ ഒരു പിച്ചയായി വളരുന്നു. വില്ലൻ വളർന്ന് ഓവർ സമ്പന്നൻ ആവുന്നു. വില്ലന്റെ മകൾ സുന്ദരിയായി വളരുന്നു. അപ്പോൾ അവളുടെ ആങ്ങളമാർ ജിമ്മന്മാർ ആവണമല്ലോ – അതും ഉണ്ട്, രണ്ടെണ്ണം. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷികാത്ത (നാലു തവണ ദിലീപ് സിനിമയിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും) കാരണങ്ങളാൽ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് വരുന്ന നായകൻ – അവിചാരിതമായി കണ്ട് മുട്ടുന്ന നായിക. പിന്നെ ഫുൾ കോമഡിയല്ലേ!! ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് എന്റെഅമ്മോ!! കഥയുടെ മട്ടിനും പൊട്ടിനും വേണ്ടി ഒരു ലോഡ് വില്ലന്മാരും, മലയാളികളിലെ വളർന്ന് വരുന്ന മൃദുസംഘികൾക്ക് കുളുർ നൽകാനായി ഗോമാതാവും ഒരു ഡസൻ ഗോ-കിഡ്സും പിന്നെ എങ്ങാനും സംവിധായകൻ കട്ട് പറയാൻ മറന്നാൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ആയി ഒരു അമ്മുമയും. സർവ്വ സമ്പുഷ്ടം.

നാടുനീളേ റീമേക്കി വന്ന ഒരു സിനിമയിൽ ക്ലീഷേയിലെ പതിനേഴാം അടവും അറിയുന്ന സിബി-ഉക്രി ഒന്ന് ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ പടം ഒരു കണ്ടിരിക്കാവുന്ന ദിലീപ് വെക്കേഷൻ മൂവി ആകാമായിരുന്നു. ഈച്ചകോപ്പി അടിച്ചത് കൊണ്ട് ‘മര്യാദ രമണ്ണ’ കാണാത്തവർക്ക് സഹിക്കാവുന്ന ആദ്യപകുതിയും, ഒരുകാരണവശാലും സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത രണ്ടാം പകുതിയും. എല്ലാവരും വെറുപ്പിച്ചിട്ടും മികച്ച വെറുപ്പിരിനു അവർഡ് നേടുന്നത് ഗാനരചയിതാവാണ്. കേൾക്കുന്നവരെ ദൃഷ്കന്തപുളകിതരാവുന്ന നമ്രസക്രോപരമായ വരികളിൽ സമ്മിഷ്ടമായ ഗാനങ്ങൾ! തിരക്കഥാകൃത്തുക്കൾ പഴയ ദിലീപ് പടങ്ങളും ഗാനരചയിതാവ് പഴയ നാലു പാട്ടും കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നി പോവും!

 

എന്നും എപ്പോഴും

എന്നും എപ്പോഴും, 2015 : ഒരേ ഫോർമാറ്റിൽ സിനിമ ഇടുക്കുന്ന സത്യൻ അന്തിക്കാട് പല സ്ഥിരം ഘടങ്ങളും മാറ്റി വച്ച് ‘സ്റ്റോറി ബോർഡ് എടുക്കാൻ മറന്ന്’, പിന്നെ കട്ട് പറയാനും മറന്ന സിനിമയാണ് എന്നും എപ്പോഴും. കട്ട് പറയാൻ മറന്നു എന്നത് സത്യമാണ്, നീണ്ട് വലിഞ്ഞ ഇലാസ്റ്റിക്ക് ജെട്ടി പോലെ കിട്ടക്കുന്നു സിനിമ -കാലിടാൻ ഓട്ടയില്ലെന്ന് മാത്രം.

ഫ്ലാഷ്ബാക്കെന്ന മാരകായുധം ഉപയോഗിക്കാതെ, തമിഴ്നാട്ടിലേക്ക് ഒരു കണക്ഷനുമില്ലാത്ത, ഗ്രാമത്തിന്റെ പച്ചപ്പ് കാണിക്കാത്ത സത്യൻ അന്തിക്കാട് സിനിമ എന്നത് ഒരുതരത്തിൽ ‘ഫ്രഷ്’ അപ്രോച്ച് ആണെങ്കിലും, പറയാൻ ഒരു കഥയൊ, എന്തെങ്കിലും ഒരു കുന്തമോ സിനിമക്കില്ല. ഉപദേശം ഇത്തവണ സിനിമക്ക് കുറവാണ്, തന്റെ ഭാഗം ന്യായികരിക്കുന്ന നായികയുടെ കൊറേ നീണ്ട ഡയലോഗുകളാണ് സിനിമ ഉടനീളം. മോഹൻലാലിനു അഭിനയിച്ച് ഫലിപ്പിക്കാൻ മാത്രം സിനിമയിൽ ഒന്നുമില്ലതാനും.

മഞ്ജുവാര്യർ വർഷൻ 2.0 തന്റെ പാക്കേജിൽ പച്ചക്കറിത്തോട്ടതിനു പകരം ക്ലാസിക്കൽ ഡാൻസ് ആക്കി – അവളെ അംഗീകരിക്കാത്ത ‘രാജീവ്’ എന്ന എക്സ്-ഭർത്താവും, ബോൾട് ആന്റ് ബ്യൂട്ടിഫുൾ മോഡും, ഒരു മകളും എന്നീ ഹൗ ഓൾഡ് ആർ യു പാക്കേജ്ജ് അതേപടിയുണ്ട്. വൃദ്ധനായ കുഞ്ചാക്കോയിൽ നിന്നും നായകപദം മോഹൻലാലിലേക്ക് മാറിയത് കൊണ്ടാവണം മകളുടെ പ്രായം എട്ട് വയസ്സ് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ എന്തിനോവേണ്ടി തിളക്കുന്ന ഇന്നസെന്റും, ഓഫീസിൽ എന്തിനോ വേണ്ടി ലണ്ടനിൽ നിന്ന് വന്ന് തിളച്ച് മറിഞ്ഞ റീനുവും, പിന്നെ ‘പാലക്കട്ടിലെ ചുരിദാർ ഭ്രമം’ എന്ന വനിത ലേഖനം തൊണ്ടതൊടാതെ പ്രസംഗിച്ച ലെനയും എന്തിനു വേണ്ടി വന്നു എന്നൊരു പിടിയുമില്ല. മലയാളസിനിമയിൽ ഇത് വരെ കാണാത്ത ‘പർസണൽ ബ്രാൻഡ് പ്രമോഷൻ’ ചെയ്യൻ ചിറ്റിലപ്പളികൂടി വന്നതോടെ ഇനി പടം കണ്ടവർക്ക് ഇങ്ങോട്ട് കാശുകിട്ടുമോ എന്ന് കൂടി തോന്നിപോയി.

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം.

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം, 2015 : ട്രാഫിക്കിൽ കുടുങ്ങിയ ദൃശ്യം. ഡയലോഗ് – ട്വിസ്റ്റ് – ബിജിഎം – നായിക – ബിജിഎം – നായിക – ബിജിഎം – ട്വിസ്റ്റ്- ബിജിഎം – ട്വിസ്റ്റ് – നായിക – ബിജിഎം – ബിജിഎം – ട്വിസ്റ്റ് – ട്വിസ്റ്റ്. ജോജു ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം ലാപ്ടോപ്പ് തല്ലിപൊട്ടിക്കാതിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ സിനിമ. എല്ലാവരും ഇത് കാണണം. ഇനി ഒരു ലോക മഹായുദ്ധം ഉണ്ടാവരുതെ എന്ന് മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ സിനിമ കാരണമാവും!

സാമ്രാജ്യം 2

സാമ്രാജ്യം 2, 2015 : ഹൈപ്പുകളുടെ ആരവമില്ലാതതിനാൽ മലയാളി അറിയാതെ പോവുന്ന ഒരു മാണിക്യം. അത്യുജ്ജ്വലമായ തിരക്കഥയും സംവിധാനവും പാത്ര സൃഷ്ടിയും സിനിമയെ ഗംഭീരമാക്കി. സാങ്കേതികവിദ്യയുടേയും എഡിറ്റിങ്ങ് തന്ത്രത്തിന്റേയും മാസ്മരീകമായ ഉപയോഗം സിനിമയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്. 25 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപിറങ്ങിയ സിനിമയിലെ സീനുകളെ വീണ്ടും റീടോൺ ചെയ്തും അതിലേക്ക് പുതിയ സീനുകൾ ആഡ് ചെയ്തും കൊളാഷിൽ ലിപ്സിങ്ക് വരുത്തി ‘കവിത’ സൃഷ്ടിച്ചും ഇരുപതുമിനുട്ടോളമുള്ള ഫ്ലാഷബാക്കിനെ ഒരു അനുഭവമായി മാറ്റുന്നു സംവിധായകൻ. പോസ്റ്ററിൽ കാണുന്ന നായകനു പകരം മറ്റൊരു നടനെ അഭിനയിപ്പിച്ച് ഇടവേളവരെ നായകനെ കാണിക്കാത്തെ പ്രേക്ഷകരെ മുൾമുനയിൽ നിർത്താൻ പേരരശിനു സാധിക്കുന്നു.

ഇന്രർവെല്ലിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഉണ്ണിയേട്ടൻ ജോർദാൻ എന്ന സങ്കീർണമായ കഥാപാത്രത്തെ അനായസമായി ഫലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷെ രാവണപ്രഭുവിൽ കാർത്തികേയനായി ലാലേട്ടനു പകരം ഉണ്ണിയേട്ടയിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിപ്പിക്കുന്ന ത്രസിപ്പിക്കുന്ന പ്രകടനം ഉണ്ണിയേട്ടനിൽ പ്രേക്ഷകർക്കു നൽകുന്നു. ഹോളിവുഡ് സിനിമകളെ വെല്ലുന്ന ആക്ഷനും കേട്ടാൽ രോമാഞ്ചം വരുന്ന ഡയലോഗുകളും മലയാള സിനിമയുടെ പ്രതാപകാലത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നായികയായി വന്ന നടിയുടെ അഭിനയം ആദ്യ സിനിമയായ ‘പ്രൈസ് ദ ലോഡിലെ’ പോലെ തന്നെ അഭിനന്ദനാർഹമാണ്.

സ്ഥിരം ബോബുകഥകളിൽ നിന്നും, തട്ടമിട്ടും ഇടാതേയും പ്രേമിക്കുന്ന സിനിമകളിൽ നിന്നും ഏറേ മാറി നടക്കുന്ന സിനിമക്ക് ഇന്രർനെറ്റിൽ ഹൈപ്പുണ്ടാക്കാൻ ഒരു വലിയ ബാനറോ ‘മലരോ’ ഇല്ലന്നെ ഒരൊറ്റ കാരണത്താൽ കാണികളിലാതെ കാലിയായി കിടക്കുന്ന തീയറ്റർ കാണുമ്പോൾ മലയാള സിനിമയുടെ നിലവാരതകർച്ചക്ക് കാരണം കാണികൾ ആയ നമ്മൾ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ സാമ്രാജ്യം 2 നു കൾട് സ്റ്റാറ്റസ് കിട്ടും, തീർച്ച.

ഇവിടെ : പാളിപ്പോയ ഒരു പരീക്ഷണം

ഇവിടെ, 2015 : പാളിപ്പോയ ഒരു പരീക്ഷണം. ഡ്രാമയായി കുറ്റാന്വേഷണം പറയാൻ ശ്രമിച്ച സിനിമ . പക്ഷെ അത്തരം സൃഷ്ടികൾക്ക് വേണ്ട തിവ്രതയുള്ള കഥ ഇവിടേയ്ക്കില്ല. പൃത്വിരാജ് വരുൺ ബ്ലേക്ക് എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഗംഭീരവും അനായാസവുമായി അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിച്ചു. (സുപ്രിയേ മാപ്പ്, ഓന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് ഒരു സംഭവം തന്നാ!) ഗംഭീര ക്യാമറയും നല്ല ശബ്ദമിശ്രണവും സിനിമയുടെ നല്ല വശങ്ങളാണ്. നിവിന്റെ കൈയ്യിൽ ഒതുങ്ങാത്ത കഥാപാത്രവും, ഒരു ബന്ധമില്ലാതെ വന്ന് പോവുന്ന പാട്ടുകളും, മാറാല പിടിച്ച സന്ദർഭങ്ങളും, പഴയ ‘ബോണ്ട’ ക്ലൈമാസും സിനിമയെ അലസമായൊരു അനുഭവവും പാളിപ്പോയ പരീക്ഷണവും ആക്കുന്നു. ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ വെട്ടി ഒട്ടിച്ച ട്രേലറിനു പകരം ഒരു ഡ്രാമ ട്രൈലർ ആയിരുന്നെങ്കിൽ പ്രേക്ഷകനുണ്ടായ അപ്രതീക്ഷിത ആഘാതത്തിൽ ഇത്തിരി കുറവുണ്ടായേനേ!

പ്രേമം – ഗംഭീര സിനിമ. അസാമാന്യ ക്രാഫ്റ്റ്

പ്രേമം, 2015 : ഗംഭീര സിനിമ. അസാമാന്യ ക്രാഫ്റ്റ്. എടുത്ത് പറയേണ്ട സവിശേഷത കാസ്റ്റിങ്ങ് ആണ്. ഒരുപാട് പുതിയ മുഖങ്ങൾ, അവർക്ക് വേണ്ടി തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തോന്നുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ. സായ് പല്ലവിയുടെ മലരും കൃഷ്ണശങ്കറിന്റെ കോയയും ശബരീഷിന്റെ ശംഭു മുതൽ സൊബിൻ സഹീറിന്റെ പി ട്ടി മാഷും, വിനയ് ഫോർട്ടിന്റെ ജാവ മാഷും, ഒറ്റ സീനിൽ വന്ന് കോരിത്തരിപ്പിച്ച ‘മാസ് തന്തപടി’ രഞ്ജിപണിക്കരും ഒക്കെ വന്ന് കസറി ഒരു ലെവലാക്കി! രാജേഷ് മുരുകേഷന്റെ ഗംഭീര പശ്ചാത്തല സംഗീതവും പാട്ടുകളും കലക്കി! പിന്നെ നിവിൻ -ഒടുക്കത്തെ ലുക്കും, നല്ല പർഫോർമെൻസും! അൽഫോൺസ്-അൻവർ-രാജേഷ്-നിവിൻ ടീമേ, ഇങ്ങ സുലൈമാന്മാരല്ല! ഹനുമാന്മാരാണ്!

നീന

നീന, 2015 : നീനയെ വിത്യസ്തയാണെന്ന് കാണിക്കാൻ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്ന കോപ്രായങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര ബോറടിപ്പിക്കുന്നു. അതിലും ബോറഡിപ്പിക്കുന്ന ഡബിങ്ങും, പശ്ചാതലസംഗീതവും. രണ്ടാം പകുതിയിൽ സിനിമ എങ്ങോട്ടോ പോവുന്നു എന്തൊക്കയോ ആയി മാറുന്നു – ഇടയ്ക്ക് ചാന്തുപൊട്ടിന്റെ പെൺ വർഷൻ വരെയാവുന്നു നീന. രണ്ട് സ്ത്രികളുടെ കഥയെന്നൊക്കെ പറയുന്നുവെങ്കിലും സിനിമയിൽ അടിമുടി വിജയ് ബാബുവാണ്. വിജയ് ബാബു അത് നല്ല വൃത്തിക്ക് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ സിനിമയിൽ വന്ന് പോയ ചെമ്പൻ വിനോദും സുനിൽ സുഗദയും നന്നായി അഭിനയിച്ചു. ലാൽ ജോസിന്റെ ‘മേഘമൽഹ’റോ ‘ഒരേകടലോ’ ആവുന്നില്ല നീന.

ചിറകൊടിഞ്ഞ കിനാവുകൾ

ചിറകൊടിഞ്ഞ കിനാവുകൾ, 2015 : മലയാളത്തിലെ ആദ്യ പ്രോപ്പർ റീൽ സ്പൂഫ്. ഒരു സ്പൂഫിനു വേണ്ടി സ്പൂഫിറക്കാതെ മലയാളികളുടെ പ്രീയപ്പെട്ട ചിറകൊടിഞ്ഞ കിനാവിലൂടെ തന്നെ സിനിമ നീങ്ങുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സ്ഥിരം ചില ഫോർമുലകൾ (ഗർഭം, പ്രേതം, അമ്മായിയമ്മ, ആത്മഹത്യാശ്രമം) കളിയാക്കാതെ വിട്ടിരിക്കുന്നു. തമിഴിലെ ‘തമിഴ്പടം’ പോലെ കോമിക്കലായി കാരക്റ്ററുകളെ ഇറക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഏച്ചുക്കൂട്ടിയപോലെയല്ലാതെ ചില നർമ്മങ്ങൾ ഉണ്ട് താനും. (പാസ് വേർഡ്, ബ്ലൈൻഡ് ക്രോസിങ്ങ്, ശ്വാസകോശം). ആകെ മുഴച്ച് നിൽക്കുന്നത് സിനിമയിലെ കഥയാണ്, പക്ഷെ സ്ഫൂന്റെ ധർമ്മം കഥപറച്ചിലല്ലല്ലോ! മലയാള സിനിമകളെ നിരീക്ഷിച്ച് നല്ല ഹോംവർക്ക് ചെയ്ത് ഉണ്ടാക്കിയ സിൽമക്കും സന്തോഷ് പ്രവീൺ കൂട്ടുകെട്ടിനും പത്തിൽ പതിന്നൊന്ന് മാർക്ക്. വലിയ പരീക്ഷണത്തിനു മുതിർന്ന കുഞ്ചാക്കൊബോബൻ, റീമ കല്ലിങ്കൽ, ലസ്റ്റിൻ സ്റ്റീഫൻ എന്നിവർക്ക് ഹാറ്റ്സോഫ് !

ചന്ദ്രേട്ടൻ എവിടയാ

ചന്ദ്രേട്ടൻ എവിടയാ, 2015 : ഉക്രി-സിബി വിമുക്തമായ ദിലിപ് സിനിമ, അതായിരുന്നു ഗാന്ധിജി കണ്ട സ്വപ്നം. നല്ല സംവിധാനവും മികച്ച സംഗീതവും ചെറുനർമ്മങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഹൈലൈറ്റ് ദിലീപ് എന്ന നടൻ ആണ്. ഒരുപാട് കാലത്തിനു ശേഷം വെറുപ്പിക്കാതെ, ചളിയാണ് ചിരിക്കണം എന്ന് പറയാതെ ചിരിപ്പിച്ച ദിലീപ് പടം. ‘അരുണേട്ടന്റെ’ അനുശ്രി ‘ചന്ദ്രേട്ടന്റെ’ സുഷുവായി തകർത്താടി. അത്പുതമാർന്ന വേൽക്കൊഴുക്കൊട്ടുവ വസന്തമലികൈ പ്രേമകഥ മലയാളികൾക്ക് തന്ന സിദ്ധാർഥ് ഭരതൻ – സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനം-സമീർ താഹിർ -പ്രശാന്ത് പിള്ളൈ കൂട്ടുകെട്ടിനു നന്ദ്രി.

India's Daughter

India’s Daughter, 2015 : If it was just another documentary, I would have blamed and criticized the way it’s made – they way visuals are reconstructed and the cheesy way of showing the whole issue. The documentary looks (and is) over dramatic – the way Mukesh, the Convict talks is too detailed, sort of well written sentences and even he talks too much in clarity about the whole Juvenile justice.

But, what that really matters, and agitates, is the way Defense lawyers talks about the whole issue. Mr. M.L Sharma says “You are talking about man and woman as friends. Sorry, that doesn’t have any place in our society. WOMEN MEANS, I IMMEDIATELY PUT SEX IN HIS EYES.” and the other Defense lawyer, Mr. A.P. Singh says “If my daughter / sister engaged in pre-marital activities, I would put petrol on her and set her alight.”

Yes. This Documentary is an insult to the Entire India, it’s culture and system, for the one reason that it’s clearly shows how shamelessly an educated Indian lawyers think about Women and Womanhood. And for the fact that he is not punished or disqualified from his profession for his inhumane perspective of defense.

കേരളത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധക്ക് : പറമ്പിൽ തീകത്തിച്ചതിന്റെ ചാരമുണ്ടെങ്കിൽ മണ്ണിട്ട് മൂടുക. ഉൽക്ക വീണ സ്ഥലം തപ്പി മനോരമക്കാർ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ എഡിഷനും വേണ്ടത്രയും ഉൽക്ക സ്പോട്ട് കിട്ടുന്നതുവരെ നിങ്ങളുടെ തൊടി നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക

ഫയർമാൻ എന്ന 'ഹിറ്റ് ' ചിത്രം.

ഫയർമാൻ എന്ന ‘ഹിറ്റ്’ ചിത്രം, ഒരു റിവ്യു : ‘ട്രാഫിക്ക് ‘ എന്ന ഹിറ്റിനു ശേഷം മലയാളത്തിൽ വരുന്ന ‘ഒരു ദിവസം, ഒരു സംഭവം’ എന്ന കഥനരീതിയിൽ അവസാനം പോട്ടുന്ന ഒരു ‘ട്വിസ്റ്റി ക്ലൈമാക്സ്’ കൂടി ചേർത്തിണക്കിയതാണ് ഫയർമാൻ. അറുബോറൻ ഗ്രാഫിക്സും പരിപ്പുവടവരെ സ്ലോമോഷനിൽ ബൈസെപ്സ് കാണിച്ച് തിന്നുന്ന ഉണ്ണിമുകുന്ദനേയും കണ്ട് നാടകീയതയുടെ അങ്ങേയറ്റമായ ബോറടിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യപകുതി സഹിച്ചിരുന്നാൽ സാമാന്യ ബുദ്ധിക്ക് നിരക്കാത്ത സർവ്വലോക തീവ്രവാദികളെ പൊട്ടനാക്കുന്ന ക്ലൈമാക്സ് അടങ്ങുന്ന രണ്ടാം പകുതി കാണാം. ഇടക്ക് രണ്ട് മരണവും, ആർക്കോ വേണ്ടി തിളക്കുന്ന സലീംകുമാറും. ഒടുക്കം സംവിധായകന്റെ പേരുപോലും തെറ്റി എഴുതിയിരിക്കുന്ന ടൈറ്റിൽ കാർഡും. മമ്മൂട്ടിയുടെ ലുക്കും രാഹുൽ രാജിന്റെ സംഗീതവും മാത്രമായിരുന്നു ആശ്വാസം.